Standvastige Palestijnen worden gemarteld in Israëlische gevangenissen: Walid Hanatsheh, Samer Arbeed, Mays Abu Ghosh en meer

In de laatste maanden van 2019 en het begin van 2020 zijn er meerdere zaken aan het licht gekomen over ernstige martelingen van Palestijnse gevangenen door Israëlische Shin Bet ondervragers. Marteling en mishandeling is veelvoorkomend tijdens Israëlische verhoren. Maar na een uitspraak van het Israëlisch Hooggerechtshof in 1999, en veel internationale aandacht, werd er vooral gebruik gemaakt van marteltechnieken die minder zichtbare littekens achterlieten. Deze technieken, zoals slaapdeprivatie, extreme hitte en kou, eenzame opsluiting, en het langdurig vastbinden in pijnlijke posities, worden gebruikt om valse verklaren af te dwingen.

Marteling: Een pijler van Israëlische apartheid en kolonialisme

Veel van de gedocumenteerde marteltechnieken zijn ook gebruikt door Amerikaanse ondervragers tegen gevangenen in Guantánamo. Ook hebben de Amerikaanse en Israëlische inlichtingendiensten informatie uitgewisseld over ondervragings- en marteltechnieken. Het moet gezegd worden dat martelen nooit is verboden door het Israëlische hooggerechtshof; er zijn nog steeds “uitzonderingen,” zoals het aanmerken van een gevangene als “tikkende tijdbom.” In de praktijk hebben Palestijnse martelslachtoffers diverse keren rechtszaken aangespannen tegen hun martelaars. Maar het Israëlische hooggerechtshof heeft telkens uitgesproken dat het ging om een rechtvaardige vorm van “extreem verhoor” om de “veiligheid van de staat” te garanderen.

Marteling is ontegenzeggelijk verboden onder internationaal recht. Het VN-antifolterverdrag definieert marteling als een praktijk die bewust heftige fysieke of mentale pijn veroorzaakt bij een slachtoffer om zo informatie of een bekentenis te verkrijgen, of om het slachtoffer te straffen voor hun (verdachte) gedrag.

Het martelen van Samer Arbeed

De zaak van Samer Arbeed benadrukt de terugkeer van ernstige fysieke marteling als officieel beleid van de Israëlische Shin Bet. Enkele dagen na zijn arrestatie werd Arbeed bewusteloos naar het Hadassah ziekenhuis gebracht met elf gebroken ribben, longletsel en nierfalen. Een Israëlische bewaker gooide een traangasgranaat in de ziekenhuis kamer van Arbeed, waardoor hij een longontsteking opliep. Ondanks duidelijk bewijs van ernstige marteling en de medische rapporten over zijn mishandeling, verbood het Israëlische hooggerechtshof Arbeed om contact te hebben met zijn advocaat, en zijn advocaten kregen meerdere spreekverboden opgelegd.

Samer Arbeed is niet alleen. Terwijl Israëlische Shin Bet woordvoerders een lastercampagne voerden tegen Palestijnse gevangenen, werden dezelfde gevangenen heftig fysiek en psychologisch gemarteld tijdens hun verhoor. Op een persconferentie in december 2019, sprak Addameer Prisoner Support and Human Rights Association over enkele marteltechnieken van Israëlische ondervragers, waaronder het in elkaar slaan van gevangenen, stressposities zoals de “kikker” of “banaan,” slaapdeprivatie en dreigementen richting familieleden.

Palestijnse advocaten benadrukken marteling en mishandeling

Zoals Addameer schreef, “Op 10 september 2019 werd een publicatieverbod opgelegd voor diverse ondervragingszaken in al-Mascobiyya ondervragingscentrum. Daarmee werd het onmogelijk, ook voor ons Addameer, hun legale vertegenwoordigers, om nieuws over deze zaken te publiceren. Het publicatieverbod werd aangevraagd door de Israëlische geheime dienst en politie, en is diverse malen vernieuwd. Ondanks het publicatieverbod hebben diverse Israëlische media en de Israëlische geheime dienst informatie gepubliceerd over deze zaken. Dit is een inconsistente handhaving van het publicatieverbod, waarbij Israëlische media vrij kunnen publiceren. Dit kan enkel begrepen worden als een poging om de publieke opinie te beïnvloeden. Het belangrijkste is dat met dit publicatieverbod geprobeerd wordt om de misdaden tegen gevangenen achter gesloten deuren te houden. De advocaten worden ervan weerhouden om de misdadige martelingen van de gevangenen in de afgelopen maanden te onthullen.”

Walid Hanatsheh: Marteling tijdens verhoor

Walid Hanatsheh na zijn verhoor

Op 17 januari 2020 kwamen foto’s naar buiten van Walid Hanatsheh, een van de Palestijnse gevangenen. Op de foto’s zijn duidelijke sporen te zien van marteling tijdens zijn verhoor. Bayan Hanatsheh, Walid’s vrouw, vertelde in een interview met Hadf News dat de familie foto’s had bemachtigd waarop blauwe plekken te zien waren op zijn handen, nek, voeten en de rest van zijn lichaam. Ze zei dat Walid de militaire rechtbank binnenkwam in een rolstoel, en dat hij in de rechtszaal zei dat hij niet kon lopen door de intense martelingen. Zijn advocaat van Addameer eiste dat de rechter openbaarheid geeft over de manier waarop Hanatsheh is verhoord.

“Nadat de bezettings-rechtbank ons verbod ophief om bij het proces te zijn, konden we twee minuten de rechtszaal in. We zagen een man die er oud uitzag en we niet meteen herkenden, maar hij noemde me bij mijn naam,” zei Bayan. “Ik was geschokt om hem te zien, zijn ogen waren waterig, zijn baard had lege plekken… zijn enige zorg was om ons gerust te stellen omdat het hem verboden was om met ons te communiceren tijdens zijn verhoor.”

Bayan vertelde ook dat hun dochter, Mays, 21 jaar, voor drie dagen gevangen was genomen, met als doel een bekentenis van haar man af te dwingen. Ze vertelden hem dat zijn dochter gevangen was en gevaar liep, en lieten hem een livestream zien van Israëlische bezettingstroepen die hun familiehuis in Ramallah bestormden en voorbereidingen troffen om het huis te vernietigen.

Walid Hanatsheh na zijn verhoor

In Hanatsheh’s geval werd hij 23-uur non-stop verhoord, met elke acht uur nieuwe verhoorders. Hij werd vastgebonden in verschillende stressposities en geslagen tot hij op de grond viel. Individuele haren werden uit zijn baard getrokken en hij werd door meerdere verhoorders in zijn gezicht geslagen, vertelde zijn advocaten.

“Wereldschokkende” misdaden eisen actie

Sahar Francis, de uitvoerend directeur van Addameer, zei over de foto’s van Hanatsheh dat “Deze foto’s belangrijk zijn om marteling te bewijzen en te documenteren. Helaas slagen wij er niet in om foto’s te bemachtigen voor alle zaken. In andere zaken hebben we medische rapporten zonder foto’s, met alleen een beschrijving van de conditie van de gevangene, zoals het geval is bij Samer Arbeed.

Voormalig gevangene en lange hongerstaker Khader Adnan, sprak zich uit over de foto’s, en noemde deze “wereldschokkend.” Hij riep op tot onmiddellijke Palestijnse nationale actie tegen de escalatie van martelingen, en trok de vergelijking tussen Palestijnse gevangenen en de beruchte foto’s uit de Amerikaanse bezettingsgevangenis Abu Ghraib in Irak.

Het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP) heeft een statement gepubliceerd naar aanleiding van de vele martelzaken. “Het Front heeft het martelbeleid de afgelopen vijftig jaar ervaren en geconfronteerd, en heeft een revolutionaire school ontwikkeld waar generaties van revolutionairen aan zijn afgestudeerd. Zijn droegen en dragen nog steeds de vlag in de kerkers en verhoorcellen, en kunnen niet van hun stuk worden gebracht door misdaden of martelingen.

Het Front benadrukte het negeren door de internationale gemeenschap en betrokken instituten van de misdaden in de gevangeniskerkers van de zionistische bezetter tegen de gevangenen, wat nogmaals wijst op de medeplichtigheid van imperialisme in deze misdaden.”

Het blootstellen aan marteling gebeurt niet alleen bij Hanatsheh en Arbeed; ernstige fysieke marteling is ook geconstateerd in de zaken van Qassam Barghouthi en Karmel Barghouthi, wiens moeder Widad ook vastgehouden werd om haar zoons onder druk te zetten, en de zaken van Yazan Maghamis en Nizam Mohammed.

Palestijnse jongerenactivisten worden gemarteld

Verschillende andere gevangenen zijn ook blootgesteld aan ernstige fysieke martelingen, waaronder in elkaar slaan en het gebruik van stressposities. Een van hen is de Palestijnse jongerenactivist en geslaagde journalistiek-studente Mays Abu Ghosh, wiens ouders spraken over de gevolgen van haar marteling tijdens het verhoor nadat zij haar hadden bezocht. De ouders van Abu Ghosh werden echter niet naar binnen gebracht voor een familiebezoek, maar om Abu Ghosh te dwingen onder druk een valse verklaring af te laten geven.

Palestijnse jongerenactivist Tareq Matar is herhaaldelijk vastgezet onder administratieve detentie, zonder aanklacht of proces. Na zijn meest recente arrestatie in november 2019, wordt Matar nu de rechtszaal ingeduwd in een rolstoel. Ondanks zijn fysieke gezondheid en atletische lichaam hebben de stressposities tijdens zijn verhoor hem het lopen onmogelijk gemaakt.

Jamil Darawi, 37 jaar, zat hiervoor veertien jaar in de Israëlische gevangenis. Hij werd opnieuw gearresteerd in november 2019, toen Israëlische soldaten hun familiehuis vlakbij Bethlehem bestormden. De soldaten hielden Jamil’s vrouw, Rawan, vast in een kamer met hun drie dochters. Net zoals zijn mede-Palestijnse gevangenen, werd Darawi ernstig geslagen en gemarteld tijdens zijn verhoor. Rawan vertelde dat toen ze hem in de rechtszaal zag, hij niet bij kennis leek totdat hij naar haar riep: “Ik ben hier, Rawan, ik ben Jamil!” Zijn kaak was gebroken doordat een Israëlische ondervrager hem sloeg en op zijn gezicht stampte toen hij op de grond viel. Hij werd teruggeplaatst in de verhoorkamer na wat pijnstillers. Zijn gezicht was nog steeds verminkt van de marteling toen hij in de militaire rechtbank verscheen.

Gerechtigheid eisen

Addameer heeft hun intentie uitgesproken om deze zaken onder de aandacht te brengen van internationale instanties om rechtvaardigheid te eisen voor Palestijnse martelslachtoffers en de Israëlische staat tot verantwoording te roepen. In Gaza riep het Volksfront voor de Bevrijding van Palestine (PFLP) op voor een protest op maandag bij het International Committee of the Red Cross (ICRC) kantoor om internationale actie te eisen tegen geïnstitutionaliseerde Israëlische martelingen.

Het systematisch gebruik van martelingen tijdens Israëlische verhoren is niet alleen bedoelt om Palestijnse gevangenen valse en gedwongen bekentenissen te laten produceren; het wordt ook gebruikt om hun standvastigheid, hun onwelwillendheid om te bekennen, te breken. Palestijnse sumoud (standvastigheid) tijdens verhoren en het weigeren om informatie los te laten is onderwerp geweest van vele studies en hommages. Het boek “Philosophy of Confrontation Behind Bars,” beschrijft hoe gevangenen zichzelf sterk maken om elke vorm van marteling te kunnen weerstaan. Tijdens de zeventig jaar durende Israëlische bezetting zijn meer dan zeventig Palestijnse gevangenen vermoord door marteling.

De laatste decennia, echter, is het overgrote deel van de zaken van de Palestijnse gevangenen beslecht met een “plea bargain” (schikking); Israëlische bezettingstroepen stellen de zittingen in de militaire rechtbank uit, blijven doorgaan met verhoren en verbieden familiebezoek om zo enige vorm van een bekentenis te horen die genoeg is voor een schikking. Gevangenen die weigeren om de gevraagde bekentenis af te leggen worden vaak verplaatst naar administratieve detentie, opsluiting zonder aanklacht of proces en oneindig verlengbaar. Palestijnen hebben jarenlang vastgezeten onder administratieve detentie.

Aanvallen op Palestijnse gevangenen zijn verbonden met aanvallen op de wereldwijde beweging

De zogenaamde “Erdan Commissie,” genoemd naar de Israëlische Minister van Openbare Veiligheid (de Israëlische Gevangenisdienst) Gilad Erdan – wie als Minister van Strategische Zaken ook verantwoordelijk is voor aanvallen op de Palestijnse solidariteitsbeweging en de Boycot, Desinvesteren en Sancties (BDS) beweging – heeft aangekondigd om de successen van de Palestijnse gevangenisstrijd terug te draaien. Vrouwengevangenen verliezen toegang tot de bibliotheek of borduurmateriaal; kind-gevangenen worden verplaatst naar een plek zonder hun vertegenwoordigers; toegang tot voedsel en water wordt afgesloten; levensomstandigheden zijn ondraaglijk.

De herbevestiging van de afhankelijkheid van ernstige fysieke mishandeling gaat hand in hand met een beleid van openlijke Israëlische oorlogsvoering tegen Palestijnse gevangenen. Het gaat ook hand in hand met hardere internationale aanvallen tegen Palestijnse mensenrechtenorganisaties en wereldwijde campagnes voor Palestijnse rechten. Erdan’s ministerie voert een lastercampagne tegen hen op basis van gedwongen bekentenissen die zijn verkregen door marteling of ronduit Israëlische militaire propaganda.

Erdan heeft geprobeerd om de financiering stop te zetten van Palestijnse mensenrechtenorganisaties die zich focussen op Palestijnse gevangenen. Zijn ministerie heeft ook geprobeerd – en gefaald – om Samidoun activisten en linkse Palestijnen zoals Khaled Barakat het zwijgen op te leggen in het Europees parlement.  

Noodzaak voor actie

Samidoun Palestijnse Gevangenen Solidariteitsnetwerk erkent de urgente noodzaak om een zo sterk mogelijk internationaal front te bouwen tegen Israëlische marteling, waaronder het escaleren van de boycot, desinvesteren en sancties (BDS) campagne. We moeten ons uitspreken en Israël er niet in laten slagen om Palestijnse gevangenen te isoleren door middel van eenzame opsluiting. Marteling is nu ruim zeventig jaar een essentieel wapen van Israëls kolonisatie. We mogen de straffeloosheid van Israël – gesteund door imperialistische machten als de VS, Europese landen en Canada – niet langer voort laten duren. We roepen iedereen op om in actie te komen.

Als jij of jouw organisatie mee wil doen met de groeiende campagne tegen marteling, neem dan alsjeblieft contact op via samidoun@protonmail.net

Leave a Comment